Ik reageer geïrriteerd

De afgelopen weken raak ik zo nu en dan wat geïrriteerd.  Ik snap eerst niet zo goed hoe het komt. Want ik heb niets te klagen. Het gaat eigenlijk best lekker…met werk en thuis. En tuurlijk, overal is weleens wat. Ook bij ons. Dus ik stel mezelf de vraag: Hoe komt het dat ik geïrriteerd raak? Ik krijg er eerst niet zo goed de vinger achter. Maar vanmorgen, terwijl ik met een vol hoofd wakker word valt ineens het kwartje…

Ik ontdek: ik zit op de bijrijdersstoel in plaats van aan het stuur

Ik zit even niet meer aan het stuur. Ik ben mijn agenda al een paar weken aan het plooien naar wat er op me afkomt. Terwijl ik normaal gesproken zelf de regie heb over mijn agenda. De reden daarvoor is dat ik me al een paar maanden aanpas aan wat er nodig is in een teamontwikkelingstraject wat ik begeleid. Zij zijn met een groep en leveren in de ochtend zorg. Het is dus makkelijker dat ik me aanpas. De afspraken worden dus veel in de middag gepland. Wat op zich niet erg is, maar dit zorgt ervoor dat ik vaker dan ik had ingeschat die kant op rijd en dat kost me redelijk wat reistijd.

Te laat

Deze week liep mijn afspraak uit waardoor ik niet op de afgesproken tijd thuis kon zijn bij de meiden. Ik belde naar huis om dit te vertellen en vroeg mijn jongste dochter hoe haar dag was gegaan. De directe feedback die ik kreeg was: ‘Mama, ik praat liever met een echt mens.’ Met als vervolgvraag: ‘Mam, ben je na de vakantie ’s middags wel weer vaker thuis na schooltijd?’ Ik slik even.

Ik blik terug

Terugbladerend in mijn agenda constateer ik dat die afspraken sinds november steeds leidend geweest. Het eerste wat uit mijn agenda verdwenen is ‘Aike-tijd’ en de ontwikkeltijd in mijn bedrijf. Op zich voor een keer niet zo erg. Maar nu ik prikkelbaar raak realiseer ik me wederom hoe belangrijk die tijd voor me is. Ik kom niet toe aan een aantal dingen die ik ook graag wil en moet doen om een stap vooruit te kunnen zetten.

Het besluit…ik ben de baas over mijn eigen agenda

Dus ik ga terug naar de basis en neem het besluit: ik ben de baas over mijn eigen agenda. Ik bepaal wat ik echt belangrijk vind. Ik bekijk de afspraken in mijn agenda kritisch en plan weer ‘Aike-tijd’ en ‘lege-blokken’ in zodat ik mijn focus weer terugkrijg. Zoals mijn coach laatst ook tegen me zei: ‘Keep the best and skip the rest.’

Wat ga ik niet meer doen?

Als ik mijn actielijst erbij neem moet ik onwillekeurig lachen. Op dit moment bestaat mijn to-do-lijst namelijk uit ruim vier A4-tjes. Veel te veel natuurlijk. Logisch dat ik een onrustig gevoel heb en door de bomen het bos niet meer zie. Ik bepaal mijn prioriteiten voor de komende 2 weken. Vervolgens streep ik de dingen door die al langere tijd op mijn lijst staan en die geen prioriteit hebben. De rest van de acties schuif ik door naar mijn ‘later-ooit lijst’. Ik ervaar meteen rust en ruimte.

Ik heb het overzicht weer terug

Ook blaas ik een hulpmiddel nieuw leven in. Ik bepaal ’s ochtends mijn 3 prioriteiten voor de dag die voor me ligt. Ik beschouw mijn dag als geslaagd als ik die dingen heb gedaan. Het geeft me weer focus en zin in de dag.

Laat jij je leiden door de waan van alle dag? Ben jij nog de baas over je eigen agenda? Ik ben heel benieuwd naar jouw ervaringen!